Hangimiz sevmedik ki saçları kıvırcık bir kadını,
Ya da sonbaharda ıslak İstanbul sokaklarını.

Hangimiz düşünmedik ki ölümün bizi sarsacağını,
En yakın arkadaşını kaybetmenin şaşkınlığını.

Hangimiz üşümedik ki boş sokaklarda gece yarısı,
Sevdiğimiz kızın penceresine bakma anısını.

Hangimiz hatırlamadık ilkokul yıllarını,
Öğretmenlerden yediğimiz cetvelin tadını.

Hangimiz ağlamadık ki sebebsiz yere yorgan altında,
Bir boşluğun içinde, dumanını çektiğimiz son sigarada,
Ağlarken herkesden saklanmayı, saklanırkende birine dert yanmayı,
Hıçkırıkların içimizde yankılar yapışına kulak tıkarken,
Hangimiz istemedikki bir avuç yaşama tadını...